logo

De lachende derde.

Het is alweer een dikke maand geleden dat de eerste pulsvissers hun geliefde vistechniek voorgoed op de havenkades moesten dumpen als oud vuil. Er is veel over gezegd, veel over geschreven waardoor veel mensen weten hoe belachelijk het is dat deze techniek in 2020 echt verleden tijd zal zijn. Een vistechniek met een goud omlijsten randje, klimaatverdrag vriendelijk en selectief, is van de één op de andere dag geen drol meer waard. Vissers, belangenbehartigers, wetenschappers en zelfs links georiënteerde tweede Kamerleden snappen niet waarom deze droom techniek eindigt in een nachtmerrie. 

Voor onze Fransen collega’s is het een droom die uitkomt. Gesteund door het grote geld van NGO BLOOM is hun lobby juist een sprookje geworden met happy end. Als een snel uit kiemende griepepidemie werden, doormiddel van social media, europarlementariërs verkeerd geïndoctrineerd, werden leugens verteld en werd dus de pulstechniek ten schande gebracht. Social media is niet de hoofdoorzaak dat de pulstechniek gedeeltelijk al verboden is, echter is het een groot onderdeel hiervan.

Je zou haast zeggen dat alle vissers in Nederland in het zelfde schuitje zitten, dat zij dezelfde koers hebben voor een goede toekomst waarin vissers rente meesters kunnen blijven van een gezonde Noordzee. Dat zou je zeggen, dat is ook het meest logische. Helaas is dit alles een ver van je bed show. Elk visserij bedrijf heeft zijn eigen koers bepaald en probeerd deze op een automatische piloot, al dan niet corrigerend met handbesturing, te behouden. Niets mis mee zou je denken, zolang er maar een grote rode draad is en de ene visser niet de koerslijn van een ander gaat uitstippelen.

Helaas gebeurt dit wel en zijn er zat voorbeelden te noemen. Zo zijn er vissers die financiële gegevens van andere vissers op het internet kwakken terwijl zij zelf juist geen schonen lei hebben. Zo brand de ene vissers de andere visser op social media af voor slavendrijver omdat hij Filipijnse bemanningsleden heeft. Worden vissers openlijk aan de schandpaal genageld omdat zij toevallig één keer niet een vaarroute haaks hebben gepasseerd en ontpopt er zich een heuse heksenjacht op elkaars visserij techniek. Hoe help je elkaar naar de verdoemenis? Grof gezegd, je verrader slaapt nooit. Een kleine misstap kan al funest zijn.

Vissers! Ze kunnen niet met elkaar, ze kunnen niet zonder elkaar. Het mooie is, voor welke NGO zij dan ook maar op social media leugens en bedrog mogen plaatsen, uiteindelijk zijn alle vissers aan de beurt zijn om van het water gejaagd te worden. Welke visserij techniek (mechanisch, elektrisch, ambachtelijk of traditioneel) zij dan ook maar mogen hanteren Over een aantal jaar zijn vissers enkel nog in musea te vinden. 

De lachende derde? Dat zijn de natuurorganisaties die een klein beetje hebben gestimuleerd dat vissers elkaar de tent uit vechten. Kunnen die Hollanders misschien toch nog wat leren van die Franse collega’s! 

Webservice door: TexelOnline.com