logo

Wel of niet vergeten.

Vissen is een groot avontuur op zee! Veel visreizen zijn in grote lijnen hetzelfde met uiteindelijk een doel, je gaat naar zee om je brood te verdienen voor de achterblijvers. Het lijkt nogal een standaard leven, elk uur je kooi uit, visverwerken, af en toe een wachtje lopen in de brug, eten, slapen en weer opnieuw. Des ondanks alle herhalingen zijn elke weken anders, niet alleen qua vangsten. Visserij is zo veranderlijk als het weer en het tij is.

Buiten de standaard reizen om zijn er ook altijd weken die je niet snel vergeet. Reizen die vissermannen onderlingen vaak genoeg bespreken om zodoende ervaringen uitwisselen of om in visserslatijn te vertellen hoeveel vis die gene toen ooit toevallig had gevangen en verwerkt. De mooiste verhalen komen tijdens die gesprekken naar boven, waarbij veel herhaalde stof is waarbij zwetsers vaak door de mand vallen.

De serieuzere verhalen, meestal van de oudere en doorgewinterde vissers, zijn erg amuserend en leerzaam om aan te horen. Vissen blijft een avontuur, je weet maar nooit wat er kan gebeuren, waardoor je van verhalen alleen al wat kan leren.

De verhalen waarbij averij is opgelopen aan het vissersschip of de vistuigen zijn de meest voorkomende. ‘Wij hadden toen met die schipper en die kotter, dit en dat!’

Verhalen zijn er om aan te horen, je wil als visserman zijnde liever niet zelf deelgenoot worden van een avontuur waar decennia later nog over gesproken wordt. Want op het moment dat er afferij of schade is weet je dat die reis een misse reis word. Dat er hard gewerkt moet gaan worden voor weinig inkomsten.

In het begin van een visreis kan de schade, visverlet, nog ingehaald worden. Je weet immers maar nooit hoeveel vis je nog kan gaan vangen. Ben je halverwege de reis is het altijd een twijfel geval of de reis voorbij is of dat er gelijk extra dagen aangeknoopt worden dat je van huis bent. ‘Ook dat vist mee!’

Het zijn reizen om snel te vergeten. Echter zijn er ook reizen die je niet snel wil vergeten. Reizen waarbij alles op rolletjes loopt, waarbij je knap weer heb gehad en de visvangst uitermate goed is. Positief dus, zoals elke visserman het liefst zou willen maar wat helaas niet altijd mogelijk is.

Afgelopen reis hadden wij die pech reis. Iets op de zeebodem zorgde ervoor dat wij de reis voortijdig moesten staken. Zonde als de vangst aangenaam is en je ook nog eens bezig bent om een vlog af te krijgen. De schade aan het visnet was enigzins te overzien door het voorval. Echter bij het weg vieren van de vistuigen bleek de vislijn (staalkabel tussen vistuig en kotter) der mate veel schade te hebben dat de haven moest worden opgezocht. Een klus die wij op zee niet zo konden klaren. Aan wal, waar het niet slingert en genoeg materiaal is om die vislijn wel te fixen, stonden al twee techneuten klaar om ons te helpen. En dan…. dan komt er nog een cadeautje waar niemand rekening mee had gehouden of aan had gedacht.

Door samenloop van omstandigheden was die vislijn niet meer de vislijn zoals het een vislijn hoort te zijn. Nee, de vislijn was een grote spaghetti bol geworden waardoor de hele lijn moest worden vervangen. Iets waar geen een van de betrokkene blij van word. Voor de vissers zelf betekend het veel extra en onbetaald werk, voor de gene die het veroorzaakt heeft veel schaamte en een baal moment, voor de baas een dikke rekening. Helaas, ‘het vist nou eenmaal mee,’ zoals oudere vissers zeggen.

Boven: vislijn zoals hij was. Onder: cadeautje word zichtbaar zodra de vislijn van de trommel word gehaald.

Nadat de klus geklaard was werd er hevig nagepraat over het avontuur dat plaats had gevonden. Waarbij alle vissers het eens zijn. ‘Een reis om héél snel te vergeten.’ Echter volgende reis. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Dat houdt het vissen dan ook weer leuk.

P.s. Techneuten van Maritiem, bedankt!

Wilt u meer weten over het vissersleven. Volg mij dan ook op.

Facebook: Martijn van den Berg

Instagram: deschrijvendevisser

Twitter: @romkes3

YouTube: de schrijvende visser

Webservice door: TexelOnline.com